Rola i zadania psychologa szkolnego

Uczniowie

Psycholog nie ocenia, rozmawia z uczniem o problemie, pomaga mu znaleźć rozwiązanie sytuacji z którą się zgłosił, uczeń musi mieć pewność, że może porozmawiać kiedy czuje taką potrzebę, kiedy ma trudności w szkole z nauką lub w kontaktach z rówieśnikami lub rodzicami, także wtedy gdy nie czuje się bezpiecznie, kiedy sytuacja w domu lub szkole utrudnia mu funkcjonowanie.

Nauczyciele

Psycholog szkolny pomaga nauczycielom zrozumieć sytuację ucznia, jest mediatorem pomiędzy uczniem i nauczycielem, wspomaga nauczyciela w nowych formach pracy, mających swoje źródło w psychologii, konsultuje trudności uczniów i wypracowuje odpowiednie rozwiązania dla danej sytuacji.

Rodzice

Psycholog wspiera i nakreśla funkcje wychowawcze, pomaga w zrozumieniu świata dziecka i nastolatka, kiedy rodzic nie radzi sobie z dzieckiem w domu lub zauważa negatywne przejawy jego zachowania może zwrócić się o pomoc, także kiedy chce lepiej zrozumieć swoje dziecko.
Głównym zadaniem psychologa szkolnego jest praca: terapeutyczna, psychoedukacyjna, wychowawcza, profilaktyczna, interwencyjna, mediacyjna i organizacyjna i diagnostyczna. Praca jest wielopłaszczyznowa dotyczy ucznia, klasy, nauczyciela i rodziców. Praca psychologa ma na celu budowanie dobrych relacji w szkole.
Dodatkowo psycholog szkolny zajmuje się:
diagnozą potencjalnych możliwości ucznia;
analizą przyczyn niepowodzeń szkolnych oraz negatywnego zachowania ucznia;
działaniami profilaktycznymi w celu zapobiegania pojawianiu się problemów;
doradztwem w zakresie wyboru kierunku dalszego kształcenia i zawodu;
współpracą z rodzicami w zakresie zagadnień wychowawczych (wskazówki związane
z zagadnieniami wychowawczymi, wskazanie odpowiedniej literatury, instytucji pomocowych itp);
współpracą z nauczycielami i wychowawcami klas (zajęcia integracyjne, pomoc
w rozwiązywaniu konfliktów klasowych);
organizowaniem warsztatów mających na celu m. in. rozwój umiejętności radzenia sobie w trudnych sytuacjach, kreowanie postawy asertywnej.

Kiedy spotykam się z uczniami?

Zwykle wtedy, gdy:

        – zastanawiają się nad tym jak budować dobre związki

        – oni sami lub inne osoby społeczności szkolnej nie przestrzegają ustalonych  

           zasad

        – mają trudności w nauce, w kontaktach z innymi ludźmi

        – mają problemy emocjonalne i osobowościowe: lękliwość, nieśmiałość,  

           nadpobudliwość, zahamowania, napady gniewu, trudności z wyrażaniem

           swoich emocji, niską samoocenę

        — mają myśli samobójcze

        – powtarzają się objawy somatyczne: bóle głowy, bóle brzucha, zaburzenia  

           snu i łaknienia

        – są zestresowani

        – niewłaściwie się zachowują: są agresywni, alienują się, często wchodzą w

           konflikty, lekceważą polecenia, obowiązujące normy itp.

        – doświadczają sytuacji kryzysowych: śmierć kogoś bliskiego, rozwód

           rodziców, choroba własna lub kogoś w rodzinie (w tym choroba

           alkoholowa), przeniesienie do nowej szkoły, przeprowadzka i inne

        – potrzebują pomocy materialnej

        – cokolwiek mogłoby zagrażać ich życiu, zdrowiu, bezpieczeństwu

        – kieruje ich do mnie nauczyciel (interwencje)

        – cieszą się swoimi sukcesami – tymi szkolnymi i życiowymi

        – wracają z ciekawych podróży z wrażeniami, zdjęciami

        – są zainteresowani rozwojem własnego potencjału

        – przygotowują się do prezentacji przygotowywanej wypowiedzi (np. podczas

           konkursów, wykładów, przed maturą itp.)

        – nie wiedzą, kogo mają zapytać o daną sprawę lub kogo prosić o pomoc

        – chcą porozmawiać o tym, co ich denerwuje

        – oraz w każdej innej sprawie